شربت يك‌ طرفه

توضيح آزمايش

در اين آزمايش دو محلول بي رنگ داريم،‌ وقتي محلول (1) را به محلول (2) اضافه كنيم هيچ تغييري ايجاد نمي‌شود؛ اما اگر عكس اين كار را انجام دهيم يعني محلول (2) را به محلول (1) اضافه كنيم،‌ رسوب نارنجي رنگ معلقي به ‌وجود مي‌آيد كه درست مانند شربت پرتقال است.

اين عمل را مي توان چندين مرتبه انجام داد تا بينندگان متوجه شوند كه قدرت شما در انجام اين پديده و رخداد اتفاقي و از سر تصادف نبوده است.

البته شما مي‌توانيد براي اين‌كه قدرت‌تان را به حاضرين ثابت كنيد در ابتداي هر قسمت، يك ورد مخصوص بخوانيد و از محلول‌ها بخواهيد كه آن رنگي يا شربتي را كه شما دوست داريد ايجاد كند!!!

مواد و وسايل مورد نياز

 - محلول پتاسيم يديد، 100 ميلي‌ليتر

 - محلول جيوه (II) كلريد، 50 ميلي‌ليتر

 - دو عدد بشر

روش آزمايش

از محلول پتاسيم يديد به محلول جيوه (II) كلريد اضافه مي كنيم؛ بدين ترتيب رسوب نارنجي رنگي به ‌وجود مي‌آيد (محصول عبارت است از جيوه (II) يديد).

2KI + HgCl₂ ---> HgI₂ + 2KCl

بعد از آن اگر از محلول حاوي جيوه (II) كلريد به محصول پتاسيم يديد بيافزاييد ‌اتفاقي نمي‌افتد زیرا رسوب جيوه (II) يديد در اضافي پتاسيم حل مي‌شود.

پاک کردن انواع لکه ها:

 لک شربت، شکلات، مواد قندی:

اگر لباس قابل شستشو باشد، آن را با آب وصابون شستشو میدهیم، و بقیه لک را از روی پارچه های سفید پنبه ای یا کتانی را توسط آب ژاول از بین میبرند، روش موثر آن است که قسمت لک را در الکل چوب قلیایی شده توسط محلول آمونیاک میخیسانند، برای پارچه های غیر قابل شستشو، قسمت لک را توسط نفت یا تتراکلرید کربن شسته تا چربی از بین برود و باقیمانده لک را بوسیله پراکسید هیدروژن (آب اکسیژنه) از بین میبرند.

 لک قهوه:

بر روی لک پارچه تا ارتفاع ۵ تا ۶ سانتیمتر آب جوش ریخته و برای چند ساعتی به همین حال باقی میگذاریم، چناچه لک بر روی لباس پشمی یا ابریشمی باشد لک سریعا توسط آب سرد و یا ولرم پاک میشود و اگر باقیمانده روغن وجود داشته باشد توسط تتراکلرید کربن ویا نفت از بین میرود. درصورت بزرگ و یا زیاد قدیمی بودن لک مقدار کمی از اثر آن باقی میماند، که خشکاندن لباس در مقابل نور خورشید موجب از بین رفتن آن میشود و اگر پارچه سفید است از مواد سفید کننده میتوان استفاده کرد.

 لک میوه:

برای پارچه های قابل شستشو قسمت لک را بر روی یک کاسه قرار داده و از بالا به وسیله کتری محتوی آب جوش مستقیما بر روی آن میریزند، لک باقیمانده را با خیساندن در آب لیمو و سپس در معرض نور خورشید قرار دادن از بین میبرند، البته برای پارچه های سفید کتان یا پنبه ای میتوان از آب ژاول استفاده کرد ولی نمیتوان از این ماده برای پارچه های ابریشمی یا پشمی یا رنگ استفاده کرد.

 لک چربی:

تترا کلرید کربن، کلروفرم، اتر، بنزین سفید، نفت مواد موثری در پاک کردن لک چربی حیوانی و گیاهی میباشند، استفاده از این مواد مناسب ترین روش در پاک کردن اینوع لکها میباشد، لک چربی از روی پارچه های قابل شستشو معمولا با شستن با آب گرم و صابون از بین میرود، روش دیگر برای پارچه های غیر قابل شستشو این است که قسمت لک را بر روی سطحی صاف پهن کرده و بر روی لک یک ماده جاذب مثل کاغذ خشک کن، گرد اکسید منیزیم، گچ یا گرد تالک سفید پخش میکنند سپس ماده جاذب را روی لک می غلطانند تا حالت چسبندگی پیدا کند با برس محل را تمیز کرده و این عمل را تکرار میکنند، و اگر پاک نشد لایه جاذب را برای مدت یک شب بر روی لک میگذارند بماند.

 لک روغن:

با استفاده از اسفنج آغشته به تینر خالص و یا تترا کلرید کربن میتوان اینوع لکها را ازبین برد اگر لک بزرگ باشد تمام قسمت توسط تینر شسته شده و چندین بار در حلال تازه آبکشی می شود.

لکهای رنگ تازه را میتوان با مقدار کافی صابون و آب از بین برد، و لکهای قدیمی رنگ بدین روش نیز ممکن است از بین برود و در صورتیکه قبل از آن قسمتی از لک بوسیله کره و یا روغن کاملا مرطوب شده باشد.

 لک مرکب و جوهر:

به لک مرطوب مرکب لباس میتوان یکی از مواد آرد گندم، نمک گچ، پودر تالک افزود تا مرکب اضافی جذب آن شده و مانع از پخش مرکب به سایر قسمتها شود. پس از رنگی شدن ماده جاذب آن را پاک کرده و از ماده جدید استفاده میکنند تا آنکه لک جوهر کاملا خشک شود. سپس قسمت لک را وارد خمیری که با یکی از مواد فوق ساخته اند کرده و دوباره عمل را تکرار میکنند.

روش دیگر آن است که قسمت لک را برای یک یا دو روز داخل شیر خیس میکنند و در صورت لزوم شیر را عوض میکنند تا لک کاملا از بین برود. شیر پاستوریزه برای این کار رضایت بخش نخواهد بود زیرا شیر قبلا نباید گرم شده باشد. برای پارچه های قابل شستشو شستن توسط توسط صابون و اتو کشیدن رضایت بخش خواهد بود.

 لک زنگ آهن:

منطقه لک شده پارچه را بر روی ظرف آبی که در حال جوشیدن است قرار داده سپس یک لیمو را فشرده و آب آن را بر قسمت لک می ریزند. پس از چند دقیقه آن را شسته و عمل را تکرار کنید. روش دیگر آن است که بر روی لک نمک مرطوب شده با آب لیمو ریخته و آن را در معرض نور خورشید قرار میدهند در صورت لزوم آب لیموی بیشتری به آن می افزایند.

 لک چای:

اگر لک بر روی پارچه پنبه ای و یا کتانی برای چند روز باقی مانده باشد قسمت لک را در محلول براکس خیس میکنند (۱ تا ۱.۲ قاشق چایخوری در یک فنجان آب) و سپس درآب جوش آبکشی میکنند. استفاده از پرمنگنات پتاسیم در مورد لکهای مقاوم در برابر معرفهای دیگر مناسب است، بدین طریق که یک قاشق چایخوری از پرمنگنات پتاسیم را در ۲ تا ۳ لیتر آب حل میکنند محلول را توسط قطره چکان بر روی قسمت لک لباس میریزند در زیر قسمت لک ظرفی جهت جمع شدن محلول پرمنگنات قرار میدهند و برای ۵ دقیقه این عمل را ادامه داده و سپس توسط یک اسفج آغشته به آب اکسیژنه مالش میدهند، قبلا این قسمت از کار را روی یک قسمت کوچک از پارچه امتحان کنید تا رنگ اصلی پارچه از بین نرود.

 لک لاک:

با استفاده از اسفنج آغشته به الکل یا استون میتوان لک لاک را پاک کرد.

 لک قیر:

قیر به راحتی در حلالهای نفتی و تترا کلرید کربن حل میشود از این رو میتوان با شستشوی لباس توسط این مواد لک قیر را برطرف کرد.

مزایا ومضرات استفاده از گاز نیتروژن در تایر خودرو

از مهمترین مزایای استفاده از گاز نیتروژن در تایر خودرو می توان به افزایش عمر لاستیک و رینگ اشاره کرد. هوای معمولی دارای 21% اکسیژن و 78% نیتروژن و 1% گازهایی همچون اوزون، آرگون و نیز مقداری رطوبت است. از آنجا که لاستیک ها از سیم های فولادی تشکیل شده اند و جنس رینگ ها نیز فولادی یا آلمینیومی است، وجود این رطوبت که به واسطه وجود اکسیژن است منجر به برقراری واکنش شیمیایی با فلزات موجود در رینگ و لاستیک می شود که خوردگی رینگ و لاستیک ها و به دنبال آن کاهش عمر آنها را به همراه دارد.

اما از آنجایی که در تایرهایی که با گاز نیتروژن پر شده اند، عنصر اکسیژن حذف شده است در نتیجه رطوبت مورد اشاره حذف و رینگ و لاستیک از خوردگی مصون می مانند. از دیگر مزایای استفاده از گاز نیتروژن می توان به بزرگتر بودن مولکول های آن اشاره کرد که حاصل آن خروج کمتر آن ها از تایر است. بنابر تحقیقات 5 درصد هوای درون هر تایر در هر ماه به فضای بیرون منتقل می شود که این خروج هوا به مرور باعث کاهش فشار باد تایر و به دنبال آن برهم خوردن تعادل میان فشار هوای تایر ها می شود. مولکول های نیتروژن نسبت به گاز اکسیژن بزرگتر هستند و از آنجایی که خطر فرار مولکول های بزرگتر کمتر است بنابراین کاهش فشار گاز نیتروژن در تایر کمتر است.

تجارب و مطالعات شرکت میشلین مبنی بر کمتر بودن سرعت کاهش فشار گاز نیتروژن (حدود 3 برابر) نسبت به هوای معمولی خود شاهدی بر این ادعا است. از سوی دیگر می توان به کاهش مصرف سوخت در خودروهایی که تایر آنها با گاز نیتروژن پر شده است اشاره کرد.

از آنجا که نیروی کشش و حرکت خودرو از طریق چرخ هاست، وزن چرخ نیز تاثیر مستقیم بر میزان کشش و سرعت خودرو دارد. وزن بالاتر چرخ باعث بیشتر گاز خوردن موتور می شود تا تفاوت کشش به وجود آمده جبران شود که خود افزایش مصرف سوخت خودرو را به همراه دارد. اما از آنجا که گاز نیتروژن نسبت به دیگر گازها سبکتر است، سبکی تایری که با آن پر شده است (به دلیل آنکه گاز نیتروژن باعث کاهش 4 درصدی از وزن هوای درون تایر است ) را نیز به همراه دارد بنابراین مصرف سوخت به دلیل سبک تر بودن چرخ ها کاهش پیدا می کند. اما مهمتر از آن کاهش اصطکاک تایرهای پر شده با نیتروژن نسبت به انواع عادی است که این موضوع نیز تاثیر بسزایی در کاهش مصرف سوخت دارد.

گرمای کمتر، سایش کمتر مزایایی که تا کنون برای نیتروژن مرور کردیم بیشتر برای خودروهای شهری مناسب است اما نیتروژن به طور گسترده در خودروهای مسابقه ای مورد استفاده قرار می گیرد. این خودروها نیتروژن را نه برای کاهش مصرف سوخت، بلکه برای مسائلی حیاتی تر در جریان رقابت به کار می گیرند. یکی از مهمترین مزایای استفاده از نیتروژن در تایر خودرو به جای بهره گیری از هوای معمولی کاهش دمای تایر است گاز نیتروژن سریعتر از هوای معمولی گرما را از دست می دهد. این گرما که بر اثر سایش تایر به سطح آسفالت ایجاد می شود از یک سو عمر تایر های خودرو را به شدت کاهش می دهد و از سوی دیگر، تایرها را مستعد ترکیدن می کند. در کنار اینها به دلیل آنکه تغییرات حجمی نیتروژن در مقابل گرما بسیار کمتر از هوای معمولی است.

به این معنی که نیتروژن با دریافت دمایی برابر با هوای معمولی کمتر افزایش حجم پیدا می کند و منبسط می شود. در زمان کارکرد خودرو در شرایط سخت مانند حرکت بر روی آسفالت بسیار گرم و یا رانندگی پر فشار در پیست های مسابقه تایر هایی که با گاز نیتروژن پر شده اند کمتر دچار افزایش فشار می شوند که همین امر ایمنی این تایر را در مقایسه با تایرهای عادی افزایش می دهد. از دیگر مزایای استفاده از گاز نیتروژن در تایر خودرو و نرم شدن لاستیک ها است. همانطور که می دانید تنها قسمتی از خودرو که در تماس مستقیم با سطح جاده است تایرها می باشند. میزان انعطاف پذیری تایرها در تماس با جاده نرمی خودرو و راحتی سرنشینان را به همراه داد. از سوی دیگر نرمی لاستیک ها منجر به نرم تر شدن و عدم کوبش زیادتر از معمول کمک فنر ها می شود به دلیل آنکه بخشی از تنش موجود توسط تایر بدلیل انعطاف پذیر بودن آن گرفته شده است.

علاوه بر این نرمی لاستیک و بهتر کار کردن کمک فنر ها موجب سالم ماندن جلوبندی خودرو است. این عامل در مرور زمان استهلاک کمتر قطعات جلوبندی خودرو و کمک فنر ها و در نهایت سالم ماندن اتاق خودرو را به همراه دارد. این دو مزیت نیتروژن باعث شده است استفاده از آن در خودروهایی که به مدت طولانی در جاده های کشور و به خصوص جاده های جنوب ایران رفت و آمد می کنند یک انتخاب ایده آل باشد که می تواند ایمنی این خودرو ها را به شکل قابل ملاحظه ای افزایش دهد ضمن آنکه به دلیل افزایش فشار کمتر، تایرهایی که با این گاز پر شده اند در زمان حرکت بر روی آسفالت گرم، نرمتر از تایرهای معمولی عمل می کنند که این امر به وضوح در زمان راندن در جاده های کشور با تایرهای نیتروژنی از سوی راننده و سرنشینان احساس می شود

از دیگر مزایای استفاده از گاز نیتروژن در تایرها افزایش قابلیت ترمز گیری خودرو است. ار آنجا که تایرهایی که با نیتروژن پر شده اند نرم تر هستند فرآیند ترمزگیری خودرو با اطمینان و کاملتر صورت می گیرد. در رانندگی با سرعت بالا مانند پیست های مسابقه و نیز در ترمز گیری های شدید تایر های پر شده با نیتروژن بدلیل نرمی عملکرد بهتری از خود نشان می دهند و بنابر تحقیقات به عمل آمده ترمز گیری خودرو ها با این تایر ها تا 30 درصد افزایش می یابد که رانندگی ایمن تری را به همراه دارد.

روی دیگر سکه: استفاده از گاز نیتروژن برای پر کردن تایرها در کنار مزایای فراوانی که به آن اشاره شد، مشکلاتی نیز دارد که تا کنون مانع از همه گیر شدن استفاده از آن شده است. از مواردی که جای تامل بسیاری را به همراه دلرد قیمت بالای استفاده کردن از نیتروژن است. تجهیزات تولید نیتروژن در مقایسه با پمپ های تولید هوای فشرده گران قیمت تر هستند و به همین دلیل باد کردن تایر با نیتروژن نیز گران تمام می شود که در کشورمان تا 4500 تومان برای هر تایر نیز می رسد. از طرف دیگر از دیگر مواردی که می بایست مد نظر فرار داد میزان خلوص گاز نیتروژن تزریق شده و اطمینان از صحت درجه خلوص بیان شده است. در اینجا بیان دیدگاههای متفاوت در مورد خلوص گاز نیترئژن در پر کردن تایر ها، خالی از لطف نیست. تحقیقات شرکت بریجستون خلوص 93 تا 95 درصد را بیان می کند حال آنکه تحقیقات شرکت فورد تفاوتی بین درجه خلوص 96 تا 99 درصد را قایل نمی باشد. در این میان دستگاههای تولید نیتروژن با تکنولوژی بسیار ساده و مفیدی توسط شرکت های تولیدکننده ای تجهیزات ساخته شده اند.

از نکات قابل تامل در مورد این دستگاهها می توان به مواردی چون تولید نیتروژن با خلوص 98 درصد، زمان کوتاه تخلیه و مکش باد هر لاستیکو زمان باد کردن لاستیک با گاز نیتروژن،در حدود یک دقیقه اشاره کرد. لازم به ذکر است در این حالت حتی اگر هوای داخل تایر پیش از تزریق نیتروژن بطور کامل تخلیه نشود مشکلی وجود ندارد چون از یک سو این هوا به مرور خود از لاستیک خارج می شود و از سوی دیگر خلوص نزدیک به 90 درصد نیتروژن نیز کارکرد مناسبی دارد. این خلوص در دفعات بعدی باد زدن تایر به حالت ایده آل نزدیک می شود

حلال انواع لکه